Çarşı izinleri

ilk tam çarşımda soluğu kahvaltı ardından kuaför ve ardından internet cafe de aldım.Zaman hızla akıp gidiyor.Askerlikten düşüyor ama iyi zamanlardan düşüyor.Hayatta aynen böyle geçmiyor mu ? İyiler çabuk ölür,kötüler fazla yaşar.İyi zamanın kıymeti bu yüzden bilinmiyor abi çabucak bitiyor tükeniyor.Her ne halt olursa olsun,insan en kötü yerlere,en kötü durumlara alışabiliyor.Tam olarak alışma sürecini atlatamamış olsam bile,yine ailemi aramıyorum,yine eski vurdumduymaz tavrım üzerimde,ama korkular yavaş yavaş bitiyor.Artık ceza yemekten tırsmıyorum.İlk cezamı aldım.En fazla ne olabilir ki  zihniyeti üzerimde.Ama dışarıyı seyrettiğin her an içine huzur doluyor insanın.O tatli telaşları bile güzel gözüküyor.Trafikte saatlerce mahsur kalıp,radyo da müzik dinlemek dj'in aptal esprilerinden iğrenmek gerçekten güzel dimi.Ama askerliğinde güzel yanları var.Bir iki tane çocuk acayip güldürüyor sizi yaptıkları aptallıklarla,kurdukları cümlelerle..Ama vatan borcu diyip geçmeyin.Borcunu fazlasıyla alıyor.Kimse de bir kuruş bırakmıyor.Tabi gittiğiniz takdir de.Güneş yakmıyor insanı,fazla terletmiyor.2 saat ayakta kıpırdamadan durabiliyorsunuz ve günden güne kilo veriyorsunuz.Yemeklerin ortası yok.Bir iyi bir kötü.Ama inanın bazı günler taş olursa yiyebilirsiniz.En keyifli yönü,akşam şarkı söyleyerek banyo yapmak,koğuştan uykudan çalarak muhabbet etmek.Hertürlü insan var.Alışın alıştırın kendinizi.Her türlü insanın kötü yönlerinin yanında iyi yönlerinin olduğunu da öğreniyorsunuz.Ayrılma vakti,hoşçakalın.