İsyan marşları

 Gelmeyen baharlara bir sitemim var artık...
Yıllardır aralıksız çalışıyorum,3 senedir tatil yapamadım.Bayram seyran 3 gün 5 gün gelip geçiyor.Sosyal hayattan iyice soyutlandık.Üstüne de 10 gündür hastayım  2.kez doktora gittim.Hastane de beklerken anket için genç bir bayan geldi.Ne iş yapıyorsunuz dedi inşaat dedim.Anket kağıdına inşaat ustası yazdı.Şantiyeden direk hastaneye gitmiştim.Üstüme başıma bir baktım gerçekten inşaat ustasından halliceydim.Ses etmedim ama kendime çeki düzen vermeye karar verdim.Saçımı sakallarımı kestirdim.Başka da bir şey yapamadım.Başka bir şey bulamadım.İnşaat ustası olmam gerekiyordu belkide.Biraz düşündüm ve malzemenin fazla giderinin olmadığına karar verdim.Ne giyersem giyeyim kirlenecek tozlanacaktı.Bir kaç sene daha bunu çekmem gerekiyor. Buradan anlayacağınız ruh eşim bir kaç sene daha bekle böyle tabi beğenmezsin.Beyaz yakalı kısmına bir geçelim sonra tanışırız.Gerçi iş hayatından dolayı kimseyle tanıştığımız da yok ama olsun.Otur oturduğun yerde çeyiz falan diz.Şehir şehir dolaşacağız pek lazım olmayacak ama sen yine de bir şeyler yap.

 Aradan bir sene geçmiş ama değişen bir şey yok. Yine tatil yok.

Herşeyiyle...

  Yine herşey bekleme modunda hayatın akışına kapılmış gidiyorum.Az para,az iş döneminden çok para çok iş dönemine geçtim.Günde 12 saatten az çalışmıyorum ki bunun haftada 2 günü de yaklaşık 16-18 saat ve de pazarları da tatil değil.Şu an bu yazımı yazarken çok şey feda ediyorum aslında ama siz farkında değilsiniz tabi ki.Bilmediğim bir şehirdeyim yine ve sevmediğim bir hayatı yaşıyorum.Çalışmaktan arta hiçbirşey kalmıyor o yüzden rahatım yerindeymiş gibi devam ediyorum.Kısmet olursa bu projeyi bitirir bitirmez yenisine başlayacağiz ve yine rahatlama dönemi olmadan devam edeceğiz.Patronlar alınterimizi sayarak maaş veriyor sanki öyle iyi hesaplamışlar son kuruşuna kadar çalıştırıyorlar.Bir sürelik böyle devam edip kafamı dinlemeyi amaçlıyorum.Dinlemek dedimse yormak daha doğru sanki. Burda birşeyi daha iyi anladım para herşey değil.Yokluğunda avutuyor sadece.

Başlıksız

Bir yanda ellerin duruyor kokusu taptaze..İçimi oyuyor bu yokluk bedenimi oyalıyor.Gelmediğin hergün biraz daha soluyorsun. Eskiyorsun farkında değilsin.Korkuyorum yerini başkası alacak diye.Tam da olmasa az eksik seveceğim başkasını. Senin haberin olmayacak ama yine de yazıyorum.Yokluğun yoruyor . Bitmez sandığım herşey yavaş yavaş bitiyor. Azalarak kaybolacaksın  yağmurun topraği koklayışlarında.

Nerdesin ?

Yıllardır ruh eşimi arıyorum.Nerde artık nerede kaldı.Nerde tanışacaksak bir an önce gideyim.Bari hazırlık yapayım.Yaşlanmıyor mu acaba bunca zamandır saklanıyor.Ben iyice yaşlanmaya başladım.Bak sonra beğenmeyeceksin.Ona buna laf edeceksin.Daha saçlarım dökülmedi,göbeğim hafiften çıktı.Az zamanın kaldı ona göre !!

İletişimsizlik

Hoşlandığın biri var.Ama çok uzakta.Benim olabilitelerim dışında.Herşeyimiz farklı.Ama hep aklımda her sarhos olduğumda aklımda o var.Aslında onun için içiyorum.Aslında olayları terse götüren bir tek o var.Ama ona yetecek gücüm yok.Maddi ve manevi çok fazla geliyor bana.Onunla anlıyorum nasıl çaresiz kaldığımı.Gelmesi zor ama gelirse orada olmam zor.Yani açıkcası herşey yok.Farklı dinlere farklı kültürlere ait iki insan.Karar vermekte zorlanıyorum.Kaldırmam zor bu durumu.Ama hissediyorum.Herşeye göğüs gerebileceğimi sanıyorum sarhoşken.Ama sabah olunca geçiyor.

Yok,Hayır

 Girdap gibiydi benimkisi kaçmaktan öte içeriye gidiyordum hergün.Tam herşeyi yoluna sokmaya başlarken şapkadan bir tavşan çıkıyordu.Çareyi arıyorum ama bir türlü aklıma gelmiyor.Oldum olası böyleyim işte şuana kadar bir tık ileri atamadım kendimi.Yerimde dahi saymıyorum.Ama hep isyan,hep isyan.Bazen boğazıma kadar geliyor sözcükler ama dişlerimi sıkıyorum.İzin vermiyorum çıkmasına o cümlelerin.Bazı insanlar hakediyor ama ben yine arkamı dönüp geçiyorum.Yoksa 2 cümlemle tokatlarım.Kendimi biliyorum kazanamayacağım savaşa girmem.Ne yazık ki hiç kazanamadım.Savaşa da giremedim ya olsun.Artık atarımı göstereceğim.Kaçarı yok bunun.