Herşeyiyle...

  Yine herşey bekleme modunda hayatın akışına kapılmış gidiyorum.Az para,az iş döneminden çok para çok iş dönemine geçtim.Günde 12 saatten az çalışmıyorum ki bunun haftada 2 günü de yaklaşık 16-18 saat ve de pazarları da tatil değil.Şu an bu yazımı yazarken çok şey feda ediyorum aslında ama siz farkında değilsiniz tabi ki.Bilmediğim bir şehirdeyim yine ve sevmediğim bir hayatı yaşıyorum.Çalışmaktan arta hiçbirşey kalmıyor o yüzden rahatım yerindeymiş gibi devam ediyorum.Kısmet olursa bu projeyi bitirir bitirmez yenisine başlayacağiz ve yine rahatlama dönemi olmadan devam edeceğiz.Patronlar alınterimizi sayarak maaş veriyor sanki öyle iyi hesaplamışlar son kuruşuna kadar çalıştırıyorlar.Bir sürelik böyle devam edip kafamı dinlemeyi amaçlıyorum.Dinlemek dedimse yormak daha doğru sanki. Burda birşeyi daha iyi anladım para herşey değil.Yokluğunda avutuyor sadece.

Başlıksız

Bir yanda ellerin duruyor kokusu taptaze..İçimi oyuyor bu yokluk bedenimi oyalıyor.Gelmediğin hergün biraz daha soluyorsun. Eskiyorsun farkında değilsin.Korkuyorum yerini başkası alacak diye.Tam da olmasa az eksik seveceğim başkasını. Senin haberin olmayacak ama yine de yazıyorum.Yokluğun yoruyor . Bitmez sandığım herşey yavaş yavaş bitiyor. Azalarak kaybolacaksın  yağmurun topraği koklayışlarında.