Yorgunum,bitkinim ama bitmiyor.Kim bitecek bilmiyorum.Daha çok zamanım var.Seni aramaktan yoruldum.Ama sen nedense beni unuttun artık.Hani ben seri sürekli ararım.Sen aramasan da ben ararım diyordun.Hani nerdesin.Ne arıyorsun ne soruyorsun.Hadi ben arayamıyorum ama sen neden aramıyorsun.Ben aramam dedim.Aramıyorum.Zaman seni yalancı çıkardı.Sende yenik düştün.Ama yine de mutluluklar.Sen mutlu olunca ben hiç değilse üzülmüyorum.Kal sağlicakla.

Eski askerdeyken yazmışım.Bir tatbikatın ortasinda arada kaçmıştım bir gün.Hatırlıyorum.Arazide kaldığımız günlerin çoğunda akşamları içiyorduk ama bu sefer dişarda sağlam vurmuştum.Vodka insanın aklını açıyor cidden.Başını da dönderiyor ama gidenleri döndermiyor.Eee ne boka yarıyor.

Tarihe tanıklık etmek

1042.görüntülenme blogda ve bu 1042 dandanakan savaşının yapıldığı varsayılan yıl.Evet aylardır olan suskunluğumu bu aptal çakışmayla bozdum.Blog şifremi kullanıcı adını zor hatırladım.Evet nedendir bilmem ama her yer için ayrı bir şifre kullanırım.Şifreyi kendi veren sitelerin şifrelerini hiç değiştirmem.Her neyse küçük bir kıvılcım yeter diyorlar ya o işte.Küçük bir kıvılcımla yazmaya karar verdim.Ama kusura bakmayın küçük kıvılcımla bu kadar oluyor.Daha fazlasını beklemeyin sonuçta amatörüz.Klavyem hala o eski tuşları basmayan lise 2.sınıfa giderken aldığım klavye aradan 2 klavye geçmiş olması lazım ama kablosuz felan pilli boş işler bozuluyor hep bu da emektar golcü basmama problemleri var sadece.Kafası 2 kere de zor aliyor.Neyse çok okuyanımız varmış gibi dimi.Şimdi lise 2 den bakıyorumda aradan 8 sene geçmiş.Zor tabi.Şimdi şöyle bir hastalık oldu bende.İnsanlar yaşlanıyor aq.Doğal olarak da ben de yaşlanıyorum.Ama arkadaş böyle uzun  zamandır görmediğim insanları gördükten sonra anasının babasının yüzleri tipleri aklıma geliyor aynı .Tabi tüpçüye benzeyecek değiller de analarının babalarının yaşlı halleri geliyor yani.En son bir ünide akademisyen bir bacımızı gördüm tıpkı ilkokuldaki anası.Ee bundan sonra belirli bir süre yeni tanıştığım insanların anne - babalarını görmeyeceğim.Yaşlı insanların da çocuklarını.Askerdeyken sürekli lan tüh keşke askere gitmeseydim dedirten işler artık ne hikmetse gelmiyor.Patronlar kaldırmış bekliyorlar.Bir domal demedikleri kaliyor.Ama şimdi bu kutsal cümleyi kullanmak istiyorum.Bir mühendisle bir mütahiti birbirinden ayıran en önemli şey vicdan ise,müteahit de para var vicdan yok,mühendiste vicdan var para yok.O zaman para eşittir vicdan mı oluyor.Hayır.Herneyse şimdi buradan  o ibne adama da biraz söyleneyim.Lan pzevenk.Haftada 7 gün şantiyede kalıcam+ kışa kadar 2haftada 1 gün tatil yapicam zaten ebesinindeki şantiyeden şehre nasıl döneceksen ve ve 1.6 bin para vereceksin.Tek maça sürekli.Başka bedduam yok g.t herif.O bakışlarını da unutmadım.