Tomorrow never dies..

Bir günü atlamışlar.Bilmediğimiz bir günü hemde.Tek bir guruh için yüksek ihtimalle bilinen bir günü.Nasılsa olacak hissiyatına sahip kimse yoktur elbet.Akli uzuvları normal her insan olabildiğince geç olmasını ister.Sadece umutlar tükendiğinde sebep arar.Bu yüzden intihar edenlerin düşüncelerini hep merak etmişimdir.Sorun neydi demeyeceğim elbette.Mutlaka sorunlar vardır.Azdır çoktur buna göre de insanın dayanma gücü vardır.Hepimiz maşallah Fatih Altaylı değiliz depreme eğlence gözüyle bakip o andaki müthiş adrenaline hayran kalamayız.Peki bu dayanamayanların en ortak yanları neydi acaba ?Her zaman aklıma gelir.Rasim abi bir ibneyi oynadığı Kabadayı filminde mafya bunu sorguya çektiklerinde konuşmaz ve adamlara gider de yapar bendeki göt hanginizde var der.Bu kişilerde en değerli şeylerini veriyorlar.Canı için bütün mal varlığını feda etmeyecek adam var mıdır ?Bu adamlar bir çırpıda atmışlardır.Gidip aga ne büyük göt varmış sizde de helal olsun demek istiyor insan.Ama peki bunların ne kadarı pişman ?Geri gelmek istiyorlar mı ? Tekrar bir şans verilse o fiili icra ederlermiydi?Bunları sormak lazım bunlardan birine.Ama öyle bir şansımız ölene kadar yok.Meraktanda ölecek götümüz de yok açıkçası yemez.Ama kişisel fikrim olarak bazı noktalarında anlayamadılar hayatı ve dayanamayacakları kadar yalnızdılar.Öyle hissetmişlerdir.Onları yalnız bırakmamakla sorumlu değil kimse de.Herkes kendi yalnızlığından sorumludur.Bunlar genel olanlar diyebiliriz.Ama sen herşeyden kaçmayı marifet bilip,belli gerçeklerden kaçmayı tercih edersen.Kusura bakma orda ne bok yediğini bilmiyorum ama aynen o boku yersin.Sonuçlarına katlanamayacağın eylemlerde bulunmayacaktın.Bu arada intihar erkek adamların işi.Arkasında mektup bırakanlar da daha çok yavşaktırlar.30 dakika sonra 6.kattan atlayacak birisi ne kadar doğru düşünceler içinde bulunabilir de bunları yazabilir.Kaçıp kurtuldun.Umarım mutlusundur.Zira bu dünya alışmak diye birşey var.Orasını bilemem.Kendi yarınlarını öldürdün.Bizimkilerden de birazını aldın.