Kaygan eller,ıslak yüzük,şişmiş parmak..

3 dk önce çıksaydım evden hayatım değişirmiydi acaba.Tam 3 dakika.O otobüsü kaçirmasaydım değişecek miydi yoksa tekrar bir hata yapip en başa dönecek miydim.Kapıyı kapatıp kapatmadığımdan emin olamadığım için geri dönmeseydim değişebilirmiydi herşey ? Geri döndüm bari kapı açık olmaydı,bu avutabilirmiydi beni ?Ama 3 dakika.Şöför sigarasını biraz erken atmasaydı olabilirmiydi ? Hergün aptal aptal trafiği tıkayan araçlar 3 dakika idare edemez miydi beni ?O 3 dakikayı hayatımın her safhasından vermeye razı olurmuydum ? O 3 dakikadan daha önemlileri olacak mı ?Otobüsü kaçirdim diyelim.Bazen ipliğin iyice incelmesi bazı safhalarda hata yapmamızın bedelini daha da arttırıyor olabilir ama kaç kere kaçırdık bunları.Kaç kere bir sonraki trenle gittik bir önceki trende gitmişti ki oysa umutlarımız.Hayat ne kadardır aldatıyordu bizi bir oyalamacanın içinde dönderiyordu.Aslında hiç farkında değildik.Fırsatlar sürekli gidiyordu biz sürekli karavana.Alişiyorduk zamanla.Bazıları gibi çok şanslı değildik.Sürekli kazanmaya,sürekli ama sürekli...Ellerimizde çaresizlik ne kadar dolaştık o vapurlarda.İçtiğimiz sigaramız tesellimizdi belki yalnızlığa.Ama yalnızlıktan daha da kötüsü var.Katlanmak zorunda olacağin bir kişinin olması.Sonradan ona da alıştırıyormuş hayat.Gözüne batmıyormuş hiç ilk baştaki gibi.Mükemmel değiliz ama hep kafamızda mükemmeli istemek var.Belki de bu yüzden bütün sorunların hepsi.Hepsi bu herşeyi isteyen aciz bedenimizde(.Dışarıda alo alo diye bağiran gerizekali öküze pencereden çıkıp 3.kattan giydiricem kusura bakmasın 02.20 saat.Çok uzaktalardı ama olsun sesli sövebildim bu sayede.)Hiç bir kişi çıkıpta mükemmeli istiyorsun ama sen ne kadar hakediyorsun demeyecek mi ?(Bu sefer de ambulans ve siren sesleri var.Saat 02.20).Geri dönelim konuya.Neden böyle.Neden mükemmeli arıyorum ben.Neden kendimi avutacakmışım gibi hissediyorum ilerde.Psikolojim mi bozuk ki olabilir aile olarak meyilli olduğumuz doktor tasdikli.Bir çıkış yolu olmalı.Yoksa bütün çıkışlar kendini avutmaktan ibaret mi ?Yoksa avutulmaya da alışacakmıyız ?Şimdi tekrar düşündüm.Aslında o 3 dakika,çok daha öncelerden kaçmış.Bu yaşımda bir arabam olmalıydı.Tekrar düşündüm.İzinde araba kullanmam yasak.Ama kim takardı...