Zamanın anatomisi

Zaman geçmiyor.Kendimizi ayrıntılarda eritmişiz .Neden? Çünkü sana bilmen gerekeni kimse sormaz .En yavşak ayrıntısını sorarlar sana. Ne diye peki.Yavşaklık olsun diye. Gerektiği kadar vermek lazım bunlara şerbeti. Sen düşünce hepsi çökecek üzerine. Sonra yalnızları oynacaksın  Kaçacaksın insanlardan. Değecek mi ?  Sonra anlayacaksın değmeyeceğini. Ama o süreçte sürüneceksin. Sonra emekleyip en sonunda ayağa kalkacaksın. Ne malmışım diyeceksin. Ama öğreneceksin o süreçte. Güçleneceksin. Ama çökme şimdi. Daha çok erken,toparlayamazsın .Onları bekle kendi kendine çökme. Ne farklıydı ki bu zamana kadar. Yorulmadın mı ? Yıpranmadın mı ?  Utanmadın mı ?  Sıkılmadın ?  Ne farklı ?  Geçmedi mi onlar ?  Bu da geçmeyecek mi ?  Neden bu kargaşa zihnindeki ?  Neden diye sor kendi kendine ?  Sen kötü zamanlarda ayakta kalmadın mı ?  Neden vuruyorsun şimdi kafanı duvarlara ?  Neden yumrukluyorsun duvarları ? Gelecekler üzerine ama korkma bir bok yapamayacaklar sana. Sen dik dur.Ezildiğini belli etme. Zamanın gelecek ve gideceksin .O zaman bak ardına. Ardına bak ki utansın yavşaklar. Kadere inat selam çak zahir aynalara. Asker selamı olsun. Eller birleşik kaş hizasında  Unutma ki güneşin doğuşunu engelleyemezler ve bir gün doğacak gideceğin günün şafaği...