Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı
22 Şubat 2013 Cuma
4 Kapalı kapı
Bazen uzun bekleyişleri mutlu biter insanın.Öyle de olmalıdır.Adam sabretmiş o kadar yani.Hayatımda hiç önemli kararlar alamadım.Belki de en önemlisi askere gitmeye karar verdiğim zamandı.Öyle cesaretli her işe atlayan biri değilim.Ölçerim,planlarım kendimi alıştırırım öyle karar veririm.Temkinli davranırm yani.Ama bu işten sıkılmaya başladım artık.Özellikle askerdeyken benim hızımla yıllarımı çoktan kaybettiğimin iyice farkına vardım.Aslında hayatta birtakım şeylere yatırım yaparsınız.Bunu maddi olarak düşünmemek lazım.Arkadaşlar da bir yatırımdır.Akrabalar da keza doğal yatırım oluyor.Salı günü bi arkadaşım İstanbul'a geldi ve çok uzaklardan bir iş teklifi yaptı.Yanıma gel burda bir kaç iş var seni oralara sokayım.Akşamları takılırız.Ev ayarlarım sana.Yanımızda ol.Hepimiz özledik seni dedi.Haklıydı aslında son zamanlarda çok uzaklaştım herkesten. Ertesi gün perşembe günü başka bi arkadaşım aradı.O da elemana ihtiyacımız var olm sen gelsen.Senden iyisini mi bulucaz.Yanımda ol artık düzgün karar veremiyorum.Sana ihtiyacım var. dedi.Sonra asker arkadaşım ve meslekdaşım aradı. Çok acil birine ihtiyacımız var gel dedi. Parası iyi ama uzakta başla 5-6 ay çalış proje bitince ben seni buralara aldırırım.Ayarı veririm o arada dedi.Cuma günü hepsini düşündüm ve saygıdeğer patronu aradım.Ne zaman başlıyoruz yeni projeye dedim.Bende seni arayacaktım.Bir kaç günü başlayacağız benden haber bekle dedi.2 si okuldan arkadaşım 1 i askerden çok uzakta işler. Benimkisi yakın. Fakat bu işin sonu nereye gider kestiremediğimden olduğu gibi bıraktım.Zorla projeye kaydırmaya çalışıyorlar beni.Ofis hayatı bana göre değil. Sigarayı bıraktım fakat açık hava adamıyız.Ofiste zor.Kılık kıyafet çok önemli ofis çalışanı olarak kendini beğendirmek zorundasın ve ben iş görüşmesine gidecek kıyafeti olmayan adam.Spor ayakkabı ve kapüşonlu sweatshirtlerden başka hiçbirşeyi olmayan kişi.İş görüşmesine kirli sakal ve günlük kıyafetlerle gidiyorum.Aslında bu özgüven belirtisi.Ama şantiye de çalışan bi adam olarak takım elbiseyle gitmem normal gelmiyor.Neyse konuyu bağlamam gerekiyor artık uzun zamandır kitap okumuyorum ve cümle kurmakta zorlanıyorum.Bana ihtiyacı olan iki arkadaşı askıya aldım.Benim de bana ihtiyacım var.Bulunca kısmetse dedim.Asker arkadaşıma patrona ayıp olur sen bak ben seni haberdar ederim dedim.Patrondan da haber bekliyoruz bakalım kısmet.Sonuç olarak şuan 4 kapı da kapalı.Hani bazı insanlar hafif aralık olsa o kapıyı zorlar ve içeri girmeye çalışır ya.Bende tam açık kapı arıyorum.Sorunsuz geçmek için.Son günlerde biraz azimli gördüm kendimi. Başarabilirim ama başardıktan sonra yenisini çıkarıyorlar onu da başarmak zorunda kalıyorsun.Bu kadar kötü durum. Bir fıkra uydurayım bari saat geç olmuş : (iki nokta üst üsteyi kes :) Aklıma geldi fıkradan vazgeçtim.Şimdi bi kitap açmıştım ve imla noktalama ya bakıyordum.Bi yerde hata gördüm.Çok bariz bir hataydı.Böyle aynı şekilde hatalara baktım ve düşündüm acaba yazarlar imla ve noktalamayı kendileri mi yapiyorlar ? Yoksa başkasına mı yaptırıyorlar ? Direk İskender Pala geldi aklıma öğrencilerine mi yaptırıyor acaba bitirme ödevi olarak diye düşündüm.Kendi de yapabilir nitekim uzmanlığı bu yönde.Ama yayınevinin bir imlacısı vardır dedim kapattım.İmlacı mı olsaydık acaba ?
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Ofis ortamı sıkıcı! Herkes birbirine çaktırmadan bakıp duruyor:) İyi şanslar!
YanıtlaSilAslında silik bir karakter olarak ofise girip cool çocuk olarak çıkabilirim.Alışınca başka biri oluyorum ama bana göre özgürlük saçlarını üşenip yıkamadığında ya da traş olmadığında bugün ne giysem diye düşünmediğinde gelir.
YanıtlaSil