Zorsunma

 Akdenizli arkadaşlar bu kelimeyi çok kullanırlar ilk defa onlardan duymuştum zaten. Hayatımda bu kadar zor duruma düştüğümü hatırlamıyorum. Sürekli dönüp dönüp burada ne işim var diyorum ? Hakikaten biri bana söylesin burada ne işim var ? Senden bu kadar uzakta, ve adeta kendi cehennemimi yaratmış durumda ne işim var ? Sürekli kaos,sürekli koşuşturmaca ve sürekli bilinmezlikler. Hiçbir düzen yok. Herkes kafasına göre çalışıyor ve patronların kendi aralarında sürekli bir bağrışması var ki bu herkesi olumsuz yönde etkiliyor. Damdan düşer gibi düştük yine şantiye ortamına ama daha hiçbir yerleşme olmadan iş başladı. Adam eksik,düzen eksik, personel bilinçsiz ve yine 10 kişilik yükler omuzlarımızda. Bunların hepsine alışkındım. Bunları hepsi daha öncede bir çok kez başıma geldi ve her zaman çıkış yolunu görüyordum istemediğim an orayı terk edebileceğimi biliyordum. Ama şimdi sorumluluklarım var kendi adıma. O çıkış yolunu göremiyorum. Bana umut,huzur veren o çıkış yolunu göremiyorum. Hepsini geçtim senden uzakta olmanın verdiği ağırlık omuzlarımı çürütüyor. Dayanabileceğim kadar dayanacağım ve ben hiç olmadığım kadar çabalayacağım. Değeceğini biliyorum.