Şu an Niğde'de merkezden yazıyorum. 1+1 kutu gibi bir evim var. Evim sıcacık. Bina da kalan kimse yok sanırım. Yeni bir başlangıç olmadı, İzmir'den devam ediyorum. Hayatıma girmeye çalışan insanları alamadığım gibi onları da çıkartamıyorum. Galiba tamamen yapayalnızım. Yeni insanlarla tanışıyorum. Beni daha çok tanımak istediklerini yüzüme söylemelerine rağmen izin vermiyorum. Sanırım kotam doldu ve bu beni çok yoracak diye kabul etmiyorum. Psikolog bir arkadaşım oldu ve beni çözememesi onu çok heyecanlandırmış ve malesef bir süre sonra bezdi ve hayatına devam etmeye karar verdi. Karar verdi dediğim bir gün yazmadı ve aramayı bıraktı. Sonrasında avukat birisi ile tanıştım. Sadece düzenli olarak merhaba, nasılsın, ne yapıyorsun ? bunun ötesine geçemedik. Biraz zorluyor ama geçemiyorum. Hala geçmişteyim. Bazı durumları hala sindiremedim. Neden böyle bir çırpıda devam edemiyorum hayatıma. Biri daha var. Burada iş için tanıştım. Sanırım benden bir adım bekliyor. Ama bilmiyor ki benim adımlarım geri geri gidiyor. Bir süre de gitmeye devam edecek gibi.
Niğde/Merkez
13.03.2021
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder