Yolumun düşmediği bir yerde kiminle olduğunu bilmeden yıllar geçti. En azından bir yılı geçti. Askı da gülüşün duruyor. Her mutlu anımda karşımda beliriyorsun ve anlıyorum mutlu olunca aklıma ilk sen geliyorsun. Belki de benim için tarifi bu. Mutluluğumu bozma da da üstüne yok. Ama çok kalmadın mı ? Gitmek gerekmiyor mu artık ? Umarım mutlusundur ve aklına gelmiyorumdur. Ben kısa ve anlık mutluluklarla idare ediyorum. Yine çok popülerim insanlar beni tanımak istiyorlar. Ben tanımak istemediğim halde. Hayatımda bir sürü kadın var biri karşımda, yanımda bir kaç tane var, sırada bekleyenler var. Hatta soranlar bile var. Ama benim gözüm arkada. O gün gelmeyecektim sanırım ben. Yanlış yaptım. Hani bir sürü aksilik oldu ama ona rağmen gelebilmiştim ya anlatmıştım hepsini. Gitme diyordu adeta kader. Bileti düşürüp bulmam otobüsün geç kalması ve yetişebilmem. Hatta önce gidebilirsin diyip patronun sonra kabul varmış dedikten sonra tamam sen kalmasan da olur demeleri. Hepsi gitmemem içinmiş o gün. Keşke keşke diyebilseydim o güne dair ve üstüne hiç konuşmasaydık. Hiç tanımasaydık birbirimizi. Çok daha makul biri olabilirdim. Evet keşke o gün gidemeseydim ve sana bütün gidişlerim keşke olsaydı.
15.11.2016 Aydın
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder